TEMPLATED BY:
SIYAHKHANE
Nasim & Mohammad
(C) 1 April 2007
Germany
یهودا
با آنکه در دلم آشوبی است و باز در قوس کج حادثه افتادم ، با آنکه دوباره اتاقکم، بوی کتابهای کهنه ودیوار، بوی سکوت و سیگار گرفته. با آنکه می دانم که در تیرگی شب، ازپشت پنجره آواز جن پیر، مدام بر تبم می افزاید و هیچ خنکای نسیمی از وهن من نمی کاهد و ترس مرا از پایکوبی ثانیه ها نمی دزدد و اوراد های هزاره، شولای خشمشان در نفسی تازه می شود. این جن پیر تلخ، درست به هیات اجوزهای اساطیر ، آوازهای گنگ مرگ را، زیر لبش زمزمه می کند و من از ترس، پلک بر هم نمی نهم و او خیره به من سرش را تا روی شانه ام خم کرده، می خندد ...
آهسته یک جرعه ی دیگر از هوا می نوشم تا خوابم بگریزد، تا خون اندکی را از حیات به سر انگشت دستان کوچکم برسانم، تا زیر ناخن های کبودم، تا شانه های نهیفم را حس کنم و بدانم که هنوز چیزی در من حلول نکرده و پنجره ام همان هست که بود و پیکره ام همان هست که هست : سنگی تراشیده ا ز دل کو ه ، با رگه های کبود درد.
با آنکه در دلم آشوبی است ...
و خواب، خواب، خواب...
با آنکه در دلم ....
- از پلکان نور سرد ماه ، کو دکیم پیش می آید، تا پیش لحظه ای که طلسم خواب را بزداید. با چشمهای روشنش آهسته می گوید:
- شاید مسیح هم برای تعمید رسالتش بهانه ای نداشت و هیچکس به جز یهودا، نمی خواست بار عظیم گناه را، بر شانه های نهیفش تاب بیاورد.
و من در انعکاس روشن چشمهایش دیدم، که زیباترین یهودای جهانم.
لينك ثابت -