رویای ِ سوارها
هلند - بخش اول
حتی اگر مرده باشی...
نامههایی به نسیما
Dynamic Photo HDR
زمانهای گمشده...
هنوز در فکر آن کلاغام
در پاسخ به مریم...
مریم عزیز
اول اینکه آدمها و عشقهایشان میانهای با افسانه ندارند. آن هم افسانهای بی عیب و نقص که همه چیز به صورت تمام و کمال در آن به سر انجامی روشن برسد و به پایانی خوش و شیرین منتهی شود. زندگی همهی ما، داستانهای کوچکی است با خرباری خطا و تجربه که بنیاد روزهای كوتاه آيندهی زندگی را مي سازد. اينجا بهشت نيست و از اول هم قرار نبود تا كسي حق خطا و اشتباه نداشته باشد. پس بهتر است به جای توقع زیادی از خودمان یا ديگران و عشق و دوستي آنها، از خود بپرسيم كه به چه دليل و بهانهای ديگری را دوست داريم و از آن مهمتر به ديگری هم فرصت بدهيم تا دوستمان داشته باشد. البته نه با ابزار زور و التماس چرا که اگر داستان عشق با این ادبیات گره بخورد پایداریش از عمر یک روزهی پروانه هم کوتاه تر خواهد بود.
دوم آنکه اصلا بحث بر سر خوبی و بدی انسانها نیست. کدام خوب و کدام بد؟ چه کسی خوبی و بدی را تعریف می کند؟ با کدام میزان و سنجش؟ شاید باور نکنی، همانگونه که تو روابط من و همسرم نسیم را عاشقانه میدانی، هستند کسانی که دست به دعا و دخیل اند و ثانیه شماری می کنند تا روزی خفت و خواری ما را ببیند. با طعنه و کنایه و بی دعوت میآیند نظر میدهند که « عشق شما عشق نیست! ». انگار که ما زندگی چند سالهی پر فراز و نشیبمان را گذاشته ایم به حراج یا پستی برای نظر سنجی صحت و سقم عشقمان علم کرده ایم. بازار افترا و تهمت که جای خود دارد.
فرهنگ عبوس صراحت ندیده و ناباور اگر ۷۰۰۰ سال هم قدمت داشته باشد باز هم عقیم است...
الغرض دوستانه خواهش می کنم که نه خودت را کوچک بشماری و نه اجازه بدهی که حرف و حدیث مفت دیگران خوار و ذلیلت کند. چیزی که مهم است توجه به این نکته است که: زندگی ما در گرو حرف دیگران نیست. نه زندگی ما ونه پایان جهان. این ما هستیم که پیرنگ زندگی خود را می چینیم و هیچ قاضی و قضاوتی به غیر از خودمان وجود ندارد. دست کم در روابط زناشویی یا عاشقانه ی دو نفر.
سوم انکه بی هیچ گزافه گویی و بزرگنمایی باور دارم که ذات زندگی از رویاهای آدمی فراخ تر است. حالا اگر بعضی وقتها تجربهها و حوادث تلخش نصیب ما می شود حکایت دیگری است که نه مهم است ونه اینجا فرصت بحث بر سر آن. هیچ کس جای هیچ کس زندگی نمی کند. سرت را بالا بگیر، نفس بکش و فرصت زندگی را از خود دریغ مکن. هیچ عجله ای برای مردن نیست. مرگ سرنوشت محتوم همهی ماست وبالاخره بی دعوت سرو کله اش پیدا خواهد شد. پس بهتر است کمی بخندی دختر خوب و اجازه بدهی زمان بگذرد. تردید نداشته باش که روزهای شیرین آینده به دستان تو گره می خورد. هزاران بار هم شده به خودت و کسان دیگری که در آینده به سراغ دل کوچکت می آیند فرصت بده
گفتنم که؛ زندگی از رویا های ما فراخ تر است. حوصله کن...
من و نسیم عزیزم، روزهای شیرینی را برایت آرزو می کنیم
محمد رضا
در حاشیه سپید :
لينك ثابت -