| تبليغات | X |
The guardian - Photographer: Ben Goossens
باید بروم. این شهر خمیازه یا خواب می کندم یا مجبور که خودم را به خواب بزنم. نه گمان نمی کنم آ ن گه گاه صدایی که خلوت کوچه را آشفته می کند چیزی به جز عربده ای باشد که می خواهد هراس های روز را به صورت شب تف کند ، شاید هم به صورت من، چرا که چراغ خانه ام درست در لحظه ای فسرد که قرص ماه گاز خورده بود و تکه ای ناچیز مانده بود و نور پی زوریش کفاف شبکلاه آسمان هم نبود چه برسد به سگ همسایه تا آشنا را از غریبه جدا کند و پاچه ی طفل خانه را ندرد. با این حساب تعداد حوریان بهشت هم در خطر است... به قول شمالی ها : "شو سیو، گو سیو". یعنی که شب سیاه و گاو هم سیاه. بیچاره خدا در این تاریکی چگونه می خواهد حساب گناه های بندگانش را چوب خط کند. بعید می دانم ! حتما یک چیزهایی از قلم می افتد...راستی نکند برای همین است که وقتی صبح ها از خواب بیدار می شوم می بینم که پتیارگان دارند جهان را اداره می کنند و مرغ همسایه شده شتر مرغ و نان سفره ی من شده سنگ! درست مثل داستان علی بابا و چهل دزد بغداد، چه بخت هایی با یک " سسمی باز شو " گشوده می شود و چه نانهایی بریده. عجب حکایت غریبی است این شب، عجب تاریکی مهیبی. حالا برو خودت را حراج کن، ذهنت را روحت را رویاهایت را ... دیر رسیدی مومن بازار دگر اشباه شده مگر نمی بینی که به چند سیم ناقابل می توان جانی را گرفت؟ تمام غرفه های بهشت را بگو که پیش فروش شده ، جمعیت حوریان که بماند کلا تمام شد...سفارش دادیم برای مدلهای جدید، از این مدلهای ۲۰۰۷ که با فشار یک دکمه عاشق می شوند و تا ناسوتشان را برایت هویدا می کنند...و من احمق تازه فهمیدم که با این همه رنج و صواب چرا فقط جهنم به ما رسید. بهشت تمام شده بود!
ای شهر خمیازه ، ای کو چه های خواب زده ،ای جماعت چرتی، خدا حافظ. دیدار ما به جهنم...، ها یادم رفته بود شما قبلا بهشت را خریدید.
ساعت ۲ بامداد جمعه ی خرداد - محمد رضا لطفی
لينك ثابت -